Eben Haëzer

Besloten zaterdagavond bij ons thuis
Mistvoeten liepen sluipend langs de schuur.
Er was geen ziel meer buiten op dat uur
De blauwe boerderij een dichte kluis

Daar woonden wij bijeen met man en muis
Door koestalraampjes viel een richel vuur
uit goudlampen op deel, eeuwig van duur
en stil van lijnkoeken en hooi in huis

Mijn vader celebreerde er de mis:
de koeien voeren, plechtig bij de koppen
Hun tong krult om zijn handen als een vis.

Een schim, diagonaal tot in de nokken.
Godsdienst hing zwaar tegen de hanebalken.
Zijn aderen beginnen te verkalken.

Gerrit Achterberg



(Gewoon omdat 't zo mooi is.)