Prikken

Vandaag naar een Heidelbergs consternatiebureau, pardon consultatiebureau geweest. Oftewel naar het kamertje van een wijgverpleegkundige in de groepspraktijk van onze huisarts. Toon is namelijk 4, Margriet is 9. Dat betekent herhalingsinentingen tegen DTP, kinkhoest en BMR. Doortje (7) ontsprong de dans. Maar goed ook, want bij de laatste prik moesten we haar met twee man (vrouw) vasthouden, terwijl de consultatiearts het spuitje zette. Pijndrempel van 0,5 mm.

De dosering voor Toon werd een beetje aangepast omdat ze hier dezelfde vaccins geven met 6 en 12 jaar, ipv 4 en 9. En ik wil wel het Hollandse schema aanhouden, omdat we medio volgend jaar weer terug gaan. Voor Margriet maakte de dosering trouwens niet uit.
Kat in ’t bakkie, inenten ging prima. Moet nu alleen nog even zien of dat te claimen is bij de ziektekostenpolis. Is wel geen woest bedrag, maar we betalen niet voor niks een beste premie, daar wil je dan ook es wat voor terugzien. Zeker met kids die nooit ziek zijn (misschien had ik ze beter níet kunnen laten enten... geintje).

Verder proberen we Dorien een beetje af te helpen van haar angst voor het donker. De dame heeft een erg levendige fantasie, kastdeuren in de slaapkamer moeten 's avonds allemaal dicht en er mag ook niet ergens een jack of shirt hangen wat vaag op een menselijke gedaante lijkt. Dat leidt allemaal tot enge dromen en daar zucht de hele familie dan onder, want ze maakt Margriet wakker omdat ze niet alleen naar onze slaapkamer durft.
Kortom: vanavond maar eens een beetje droog geoefend, met alle lampen uit en dan van de slaapkamer naar de badkamer lopen en weer terug. Ze heeft wel een zaklampje. Met ons erbij ging het helemaal goed, nou maar hopen dat deze hausgemachte therapie vruchten afwerpt en dat we vanacht eens ononderbroken door kunnen slapen. De nachten zijn al zo verrekt kort als de wekker om half zes gaat...

Hier kom ons goed weg!

Duuusss...
Wij vanavond naar een verlopen zalencentrum even buiten Heidelberg, alwaar we mijn gewonnen reischeques konden incasseren. Er bleek dus inderdaad wat achter te zitten. Verkoopavond van The Holiday Club, een vakantie-punten-lidmaatschapssysteem. Oftewel: word lid, koop vakantiepunten, ga op vakantie en verdien daarmee weer punten voor de volgende trip. Paar gladde jonge ‘sales reps’ probeerden een stuk of acht Heidelbergse echtparen te overtuigen van de grandioze voordelen van dit systeem.

Onze vertegenwoordiger kwam er al snel achter dat er aan die Hollanders weinig eer viel te behalen. Sterker nog: hij ging z’n anderhalf uur durende verkoopbabbel niet eens op ons loslaten, aangezien wij medio volgend jaar toch weer weg zijn uit ZA. Stonden we mooi na een halfuurtje weer buiten, met twee reischeques: één voor een vijf-dagen-vier-nachten-verblijf voor twee volwassenen op een (uiteraard bij de Holiday Club aangesloten) locatie naar keuze in ZA, en één volledig verzorgde achtdaagse cruise langs de Bahama’s. Moesten we alleen zelf de tickets naar Florida regelen. Aaajuuuuuu!!!
Daar zijn we alletwee totaaaal niet in geïnteresseerd. Beetje op zo’n boot hangen tussen rijke Amerikaanse taarten...

Die cheque hebben we dus meteen afgesplitst naar Blessing, de zoon van Ivan en Theo. Hij had het er laatst al over dat hij zo graag een keer naar de Bahama’s zou willen. Bovendien is een oud studievrindje van hem piloot bij de South African Airlines; die kan ‘m voor een krats naar Florida vliegen. Komt helemaal goed.

Geef ons maar zo’n midweekje met z’n tweetjes in een leuke lodge met wilde beestjes eromheen! De schoonouweluu denken erover om in september weer een poosje deze kant op te komen... Kids vakantie, opa en oma die kunnen oppassen... Gaan wij er effe lekker tussenuit!

Online elend

Yes, we zijn weer volledig online! De laatste tijd veel gesukkeld met internetverbindingen en andere narigheid. Begon met ons Hollandse routertje dat de geest gaf; ouderdom of blikseminslag, daar zijn we nog niet uit. Vervolgens begon de Telkom-modem ook de sputteren. Draadloos konden we er al geen contact mee maken en met de netwerkkabel ging het ook steeds slechter, met verbindingen die er telkens uit vlogen en IP-adressen die niet konden worden opgepingd. Woensdag al een vermoeiende en vruchteloze sessie met de Telkom-helpdesk achter de rug, die eindigde met het advies om maar een IT-specialist te laten komen. Dat was me toch te gortig. Maar de gedachten gingen wel uit naar ene Nico B., te E.

Vanochtend nog een poging gewaagd, weer met de helpdesk de hele bliksemse bende nagelopen en modem ge-reset - hoezo, net UPC in Nederland? – maar wacht eens even, als het modem is gereset, zal het oorspronkelijke fabriekswachtwoord dan misschien...?? En jawel! Modem feitelijk weer opnieuw geïnstalleerd, en klaar was Klara! Zowel draadloos als via netwerkkabel weer in de lucht. Dat Skypt en mailt weer een stuk prettiger dan met het mobiele internetpakketje. Maar waarom is er nou niemand bij de helpdesk die je dat even vertelt?

De pahasplaai-printerellende bleek ook nog een vervolg te krijgen...
Zaterdag nieuwe printer gekocht; maandag, bij de eerste de beste onweersklap (nou moet ik zeggen: was ook wel een héle beste klap): de nieuwe ook stuk. Ongelofelijk, wat een porrelapparaat.
Gelukkig binnen veertien dagen probleemloos om te ruilen bij de Makro. Maar, zei de mevrouw van de Makro, die printercartridges die je er net nieuw in gezet hebt, kun je nog best gebruiken. Dus die moesten worden overgezet in de tweede nieuwe printer. De bijbehorende doos verse cartridges hield ze mooi achter.
Echter: die dingen zijn tegenwoordig voorzien van een chip. Konden we de ouwe printer nog om de tuin leiden met anderssoortige inktpatronen, bij de nieuwe lukt dat niet meer. Die dacht: eenmaal gebruikt is opgebruikt, en accepteerde de cartridges mooi niet.
Dus Marcel vanmorgen voor de dérde keer terug naar de Makro...
Nieuwe printer nummer drie staat er nu, met z’n stekker in een stroompiekdempende stekkerdoos. Er was een tijd in Nederland dat je fatsoenshalve niet naar de Makro mócht, en nou lopen we er de deur plat, in post-apartheidsera. Nou ja. En erger nog: vanmiddag een folder in de bus van het lokale ieniemienie computerwinkeltje in Heidelberg: zelfde printer in de aanbieding maar dan bijna de helft goedkoper! Zul je altijd zien.

Maarrr... Het schijnt dat het geluk ons toch nog toelacht! Ben in de prijzen gevallen wegens onbaatzuchtige deelname aan een telefonisch marktonderzoek eerder deze week. We schijnen maar liefst twee reischeques te hebben gewonnen. Wellicht is het één grote hoax om ons komende week bij het ophalen van de prijs in een Heidelbergs restaurant fijn te overvallen (uit dan wel thuis) maar het klonk allemaal heel echt. En zo niet, dan toch. We houden u op de hoogte.

Zwemles

Er is een miraaakel 'beurd!
Onze Toon had vanmiddag z'n eerste zwemles en hij peddelde er zó vandoor, op z'n hondjes, met z'n zwembandjes, met de zwemjuf mee.
Gezichtje was nog een tikkie gespannen, maar het viel mij 100 procent mee. Dit manneke dat zich altijd als een aapje aan ons vastklemt in het diepe, dat voor geen meter los wil laten: hoppekee, daar ging-ie. Goed gedresseerd in Kleuterschool de Straffe Tucht, precies doen wat de juffrouw zegt. Moet ik onder water? Ga ik onder water. Zelf op de kant klimmen? Ook geen probleem. Hij was GOED! En moeders was trots.
Ha! Dat scheelt weer een paar honderd euro aan zwemleskaarten straks bij het zwembad in Oosterbeek! We betalen hier omgerekend 15 euro per maand, voor twee keer een half uur les per week...

Billenbord

De verkiezingen naderen. De ANC - die op z'n zachtst gezegd geen onkreukbaar imago heeft - kon bepaald niet lachen om bovenstaande toevoeging aan hun billboard, maar ik vond 'm wel grappig... Foto komt uit de krant The Star.
Op internet doen ook gemanipuleerde foto's de ronde van zo'n zelfde billboard, waarop de afgebeelde gladjakker (de van verkrachting beschuldigde ANC-baas Jacob Zuma) de kiezers waarschuwt: "Als je op COPE stemt, zullen we je moeder n**ken"...

Minder om te lachen is het politieke geweld dat afgelopen weekeinde weer ouwerwets oplaaide tussen de regerende ANC en aartsrivaal Inkatha, ofwel de Xhosa's versus de Zulu's. Daar zijn tussen '85 en '95 al zo'n 20.000 dooien bij gevallen. En nu is het arsenaal speren en knopkiri's ook uitgebreid met minder traditioneel schiettuig. De laatste paar weken zijn in KwaZulu-Natal al drie prominente ANC'ers doodgeschoten. Maar volgens Inkatha kan dat net zo goed door andere ANC'ers gedaan zijn, omdat de partij intern ook behoorlijk verdeeld is. Kortom: kon nog wel eens een hete herfst worden hier...

Pahasplaai

Gisteren nieuwe printer gehaald. De sympathieke jongen van de computerzaak die ons elektronische sterfgeval had onderzocht belde en zei dat er niks aan te doen was, de pahasplaai was echt stuk, prabably laaihtnin (de wát? ‘pawwa supplaai’ ooww, de powersupply).
Jammer dan.
Op naar de makro in Jo’burg. Had toevallig nagenoeg dezelfde printer in de aanbieding. We hadden een Epson Stylus DX4000 (3-in-1 apparaat) en nu z'n jongere broertje, de CX4300. We hadden ook nog een compleet navulpak inktcartridges liggen voor oude printer, dus dat kwam mooi uit, dacht ik – nou, niet dus. Denk maar niet dat die dingen compatible zijn. De ouwe printer vrat T0711 cartridges, de nieuwe moet T0921. 'Je kunt alsnog proberen om die oude over te zetten, misschien accepteert-ie ze toch’, suggereerde ik, maar zelfs dat ging niet meer: zonder pahasplaai krijg je de ouwe cartridges niet eens meer los uit de stukke printer!
Wat is dat toch voor schaamteloze gelduitdezakklopperij! Dat zo’n fabrikant een miereneukerig klein dingetje verandert aan zo’n printer en dat daar weer een compleet andere range cartridges in moet! En waarom is de pahasplaai niet gewoon een uitneembaar en vervangbaar element? Nou staat er woensdag weer een compleet apparaat tussen het grofvuil. Dat overigens ongetwijfeld wordt meegenomen door iemand die daar kortstondig gelukkig mee is – tot hij er in Shackville achter komt dat de pahasplaai stuk is en dat er echt niks aan te doen is.

Goed voornemen: binnenkort een verlengsnoer kopen met ingebouwde stroompiekendemper, of hoe noem je zoiets.

Gemengd bedrijf

Gemengd bedrijf: aardappels, knollen, graan,
het varken en de kip, de koe, het paard,
de mens, het huis, de stal, het groene land,
de nacht, de dag, de kringloop van de maan,
het schommelen van de wieg, de wekroep van de haan,
drift, vruchtbeginsel, rijping, ooi en lam,
zomer en winters, appels, pruimen, jam –
slagregen, windhoos, hagel, bliksem, brand,
onkruid en schimmel, schurft, rot, kramp,
pest, mond- en klauwzeer, koepok, staar,
rat, muis, insect, de worm die knaagt,
het stervend vee, de schoot die nimmer draagt,
roddel, venijn, blindheid en starre waan –
zegen en ramp aan ziel en lijf, zo drukt
en rust Gods hand op het gemengd bedrijf.



(Kreeg ter kerstattentie een prachtige dichtbundel toegestuurd van het ND, Brandaan van de christelijke poëzie. Daar stond dit pareltje in van Koos Geerds.)